Energie prestatie

Met de instelling van het energielabel voor gebouwen krijgt een eigenaar van een gebouw meer inzicht in de energieprestatie van het gebouw of de woning. Het energielabel is een voortvloeisel uit de Europese richtlijn energieprestatie van gebouwen (EPBD). Deze richtlijn moet leiden tot een verbetering van de energieprestaties van de gebouwen binnen de Europese Gemeenschap.
Het belangrijkste sluitstuk van de wettelijke invoering van de EPBD vormen het Besluit energieprestatie gebouwen. En tevens de hierop gebaseerde Regeling energieprestatie gebouwen. Deze regelingen zijn aan het eind van 2006 gepubliceerd. De regelingen dragen zorg voor het energielabel voor gebouwen voorheen werd dit het Energieprestatiecertificaat genoemd.

In de maand februari van 2009 is begonnen met het verbetertraject Energielabel. Dit verbetertraject omhelst een pakket van maatregelen die als doel hebben het energielabel inzichtelijker en nog betrouwbaarder te maken. Vanaf januari 2010 is het verbeterd energielabel beschikbaar en verplicht.

Naast gebouwen zijn ook auto’s en huishoudelijke apparaten tegenwoordig voorzien van een energielabel waarop een consument op eenvoudige wijze kan aflezen of een dergelijke auto of apparaat zuinig is met energie of juist niet.
Een fabrikant van auto’s of apparaten mag, evenals een huizenbezitter, niet zelf bepalen wat het energielabel moet worden. Hiervoor zijn gecertificeerde adviseurs aangesteld die kunnen bepalen welk energielabel een pand, apparaat of auto mag gaan dragen.

Objecten die erg zuinig worden bevonden zullen worden aangemerkt met een A en naar mate ze meer energie verbruiken zal de letter verder gaan in het alfabet (uiterlijk tot de G). Bovendien zal een kleur de letter extra opvallend maken. A heeft een donkergroene kleur terwijl geel rood gekleurd is. Een consument kan dus in één oogopslag aflezen hoe een apparaat, auto of gebouw omgaat met energie.