• donderdag , 20 juli 2017

Energierekening

Elk jaar opnieuw ontvangt men een energierekening voor het verbruik van elektriciteit, gas en water. Afhankelijk van het door de consument afgesloten contract, ontvangt men één gecombineerde of een aantal aparte rekeningen van het energiebedrijf en de netbeheerder. Op de energierekening (of de jaarrekening) staat het verschil tussen het werkelijke verbruik van energie en de al in rekening gebrachte termijnbedragen (de voorschotnota’s van het afgelopen jaar die men reeds heeft betaald).
de totale energierekening bestaat uit 2 gedeeltes:

– Netwerkkosten: Dit zijn de kosten voor onder andere het transport van de elektriciteit of het gas. Dit bedrag dient men te betalen aan de netbeheerder. – Leveringskosten: De kosten voor de verbruikte elektriciteit of gas. Deze kosten dient men te betalen aan de energieleverancier
Bij de energierekening ontvangt men in de meeste gevallen eveneens de nieuwe voorschotnota of het termijnbedrag dat men de komende periode voor het verbruik van energie moet gaan betalen.

Sommige energiebedrijven zijn zowel energieleverancier als netbeheerder. Dit zijn met name de bedrijven die reeds bestonden voor er sprake was van een vrije energiemarkt. Wanneer menu energie afneemt van deze leveranciers dan ontvangt men in de meeste gevallen een gecombineerde rekening van de netwerkkosten samen met de leveringskosten. Men betaalt de volledige rekening dan aan de energieleverancier en deze verrekent de netwerkkosten dan met de netbeheerder. Dit wordt het leveranciersmodel genoemd.

Wanneer men kiest voor een energieleverancier met een andere netwerkbeheerder of zelfs zonder netbeheerbedrijf, dan zal de energieleverancier een afspraak moeten hebben gemaakt met de netbeheerder om een gecombineerde energierekening te kunnen sturen. Hiervoor dient de consument dan wel zijn toestemming hebben gegeven. Gaat men akkoord dan betaalt de energieleverancier aan de netbeheerder de netwerkkosten. Op de energierekening van de leverancier vindt men dan zowel de leveringskosten als de netbeheerskosten. Deze constructie van betaling wordt notaverlegging genoemd.

Lezers van deze post, bekeken ook:

Plaats een reactie